Fara Ostrołęka

Kościół Farny w Ostrołęce

Parafia rzym-kat. pw. Nawiedzenia NMP w Ostrołęce


ul. Szwedzka 2
07-410 Ostrołęka
tel: 29/ 764 29 97

parafia@fara.ostroleka.pl

zobacz więcej i sprawdź dojazd

Porządek Mszy św.

Msze  św. w dni powszednie:

godz. 7.00 oraz 18.00

 

Msze św. w Niedzielę:

godz. 7.00, 8.30, 10.00, 11.30, 13.00, 16.00, 18.00 oraz 20.00

 

W I piątek miesiąca:

godz. 6.30, 7.00, 8.00, 16.30 i 18.00

 

zobacz cały porządek nabożeństw

Kancelaria

Kancelaria Parafialna:

Pon-Pt: 8.00-9.00; 16.00-17.00
Sob: 8.00-9.00; Nd: nieczynna

 

Kancelaria p. Organisty:

Pon-Pt: 8.00-9.00; 16.00-17.00
Sob: 8.00-9.00; Nd: nieczynna

Migawki z parafii

Podsumowanie kolędy 2015r.

              

            W środę zakończyliśmy kolędę w naszej parafii. W naszej kapłańskiej i duszpasterskiej trosce staraliśmy się spotkać ze wszystkimi parafianami. Kolęda przebiegała w atmosferze życzliwości i zaangażowania parafian. Dziękujemy wszystkim. Za życzliwe organizowanie pojazdów na wioskach i w mieście. Wszystkim Paniom i Panom Sołtysom oraz Radnym osiedli. Dziękujemy za serdeczność i gościnność w przyjmowaniu nas posiłkami, częstowanie kawą, herbatą, a nade wszystko za przyjmowanie nas szczerym uśmiechem i dobrym słowem. Dziękujemy za podejmowane w rozmowach duszpasterskich tematy, odnoszące się do życia religijnego oraz za przekazane propozycje i uwagi.

               

            Pragniemy najpierw z wielką radością wyrazić słowa podziękowania dla wszystkich rodzin i osób samotnych, które przyjmowały wizytę duszpasterza. Szczególnie za to, że odbywała się ona z wielką godnością i należytym przygotowaniem mieszkania. Na stole zawsze znajdował się: krzyż, świece i woda święcona, zeszyty dzieci i młodzieży. Warto tutaj szczególnie podkreślić atmosferę modlitwy, jaka towarzyszyła tym spotkaniom.

           

            Słowa podziękowania chcemy złożyć również tym, którzy na czas kolędy brali urlop, bądź inaczej organizowali sobie czas pracy. Wszyscy wiemy, że dzisiaj nie jest to takie proste. Bóg zapłać za złożone podczas kolędy ofiary na cele parafialne i za ofiary kolędowe.

02 Lutego 2015r - Święto Ofiarowania Pańskiego, czyli Matki Boskiej Gromnicznej.

W niedzielę 2 lutego obchodzimy Święto Ofiarowania Pańskiego. W polskiej tradycji bardziej znane jest ono jako święto Matki Boskiej Gromnicznej, gdyż tego dnia święci się świece gromniczne.
 
Tego samego dnia obchodzimy również Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, który wprowadził papież Jan Paweł II w 1997 roku. Papież Franciszek zapowiedział ogłoszenie 2015 Rokiem Życia Konsekrowanego.
 
Święto Ofiarowania Pańskiego wprowadził papież Gelazy I (zm. 496 r.). Jest ono nawiązaniem do ewangelicznego opisu ofiarowania Jezusa. 40 dni po jego narodzinach Maryja i Józef zanieśli dzieciątko do świątyni w Jerozolimie, by zgodnie z prawem mojżeszowym ofiarować je Bogu w hołdzie dziękczynienia za darowanie Izraelitom życia podczas przejścia przez Egipt Anioła Zniszczenia. Przebywający wtedy w świątyni starzec Symeon rozpoznał w Jezusie Mesjasza.
 
Dzień Matki Bożej Gromnicznej kończy okres świątecznych zabaw. Kto nie wyrzucił choinki na Trzech Króli, zrobi to teraz. Kolędnicy kończą obchody, chowają gwiazdę, królewską koronę i anielskie skrzydła.


Tego dnia przynosimy do kościołów do poświęcenia świece woskowe. Później niesie się je w procesji. Są one symbolem człowieczeństwa Syna Bożego, a także symbolem wiary, nadziei i miłości, z jakimi chrześcijanin powinien podążać za Chrystusem.
 
Świece te nazywane są gromnicami i od nich też pochodzi potoczna nazwa święta – Matki Boskiej Gromnicznej. Z kolei nazwa świecy związana jest z przypisywaną jej mocą odwracania gromów.
 
Świece te zapala się potem podczas mszy św. i innych nabożeństw, np. przy udzielaniu sakramentów świętych (z wyjątkiem sakramentu pokuty), na procesjach i w czasie innych ceremonii liturgicznych.
 
Powszechne przekonanie o mocy ochronnej gromnicy związane było z wiarą w patronat i opiekę Matki Bożej jako pośredniczki między ludźmi a Bogiem, zdolnej do wyjednywania łask. Aby sobie zapewnić stałą opiekę Najświętszej Marii Panny, gromnicę umieszczano w domach zwykle nad łóżkiem. Zapalano ją też przy konających.

Orszak Trzech Króli 2015r

To już po raz drugi za królami Kacprem, Melchiorem i Baltazarem ulicami naszego miasta wyruszył barwny orszak liczący tysiące osób. Sprzed kościoła pw. Zbawiciela Świata orszak przybył do stajenki, aby pokłonić się Dzieciątku Jezus. Hasłem przewodnim tegorocznego orszaku było hasło „Radość i pokój w rodzinie. Proszę. Dziękuję. Przepraszam." W czasie pochodu odbyły się scenki jasełkowe, rozdawano korony oraz obrazki z modlitwą do Św. Michała Archanioła. Orszak zakończyła uroczysta msza święta sprawowana przez honorowego patrona ks biskupa Janusza Stepnowskiego i księży proboszczów ostrołęckich parafii. (galeria zdjęć)

 

 

Trzech Króli (Objawienie Pańskie) - 6 stycznia

 

Objawienie Pańskie - Trzej Królowie
 

We wtorek, już po raz drugi ulicami naszego miasta przejdzie barwny Orszak Trzech Króli. Jego celem jest przeżywanie Święta Trzech Króli i upamiętnienie wydarzeń sprzed 2000 lat, w rodzinnej i wspólnotowej atmosferze, ze śpiewem kolęd na ustach. Orszak to uliczne jasełka, którym przewodzić będą trzej królowie. Pochód wyruszy spod Kościoła Zbawiciela Świata o 12.30 i przejdzie trasą: ul. Steyera, 11 Listopada, Bogusławskiego aż do hali im. Arkadiusza Gołasia. W jego trakcie zobaczymy pięć scenek tematycznych, które odegrają mieszkańcy Ostrołęki, w tym dzieci z ostrołęckich szkół. O godz. 14.00 na zakończenie Orszaku na hali zostanie odprawiona Msza Św. przez Ks. Biskupa Janusza Stepnowskiego. Organizatorzy serdecznie zapraszają wszystkich do wspólnego świętowania.

 

Dzień 6 stycznia to Uroczystość Objawienia Pańskiego. W tym dniu w świątyniach święcimy kredę i kadzidło, a Pokłon Mędrców ze Wschodu złożony Dziecięciu Jezus, opisywany w Ewangelii przez św. Mateusza (Mt 2, 1-12), symbolizuje pokłon świata pogan, wszystkich ludzi, którzy klękają przed Bogiem Wcielonym. To jedno z najstarszych świąt w Kościele. Trzej królowie być może byli astrologami, którzy ujrzeli gwiazdę – znak narodzin Króla. Jednak pozostanie tajemnicą, w jaki sposób stała się ona dla nich czytelnym znakiem, który wyprowadził ich w daleką i niebezpieczną podróż do Jerozolimy.

 

Opowiadanie Mateusza (Mt 2,1-12) nie przekazuje zbyt wielu szczegółów o Mędrcach. Dopiero późniejsza tradycja dopowiedziała to, czego nie ma w Ewangelii. Zważywszy na liczbę trzech darów ofiarowanych Jezusowi, złota, kadzidła i mirry - uznano, że mędrców było również trzech. Następnie, choć Ewangelia tego nie mówi, tradycja uznała ich królami na podstawie Psalmu 72, nadając im imiona, wśród których najczęściej pojawiają się Kacper, Melchior i Baltazar. Ewangelista mówi także, że Mędrcy przybyli do Jerozolimy ze Wschodu, to znaczy z Pustyni Arabskiej lub wschodnich obszarów Pustyni Syryjskiej, skąd przybywały karawany kupców. Tymczasem Ewangelista jest tak oszczędny w szczegółach geograficznych i historycznych, gdyż ważniejsza od nich była wartość znaku, jaki stanowili. W małej procesji Mędrców zmierzających ku nowo narodzonemu Jezusowi Mateusz widzi cały pochód ludzkości zapowiedziany przez samego Jezusa: „Wielu przyjdzie ze wschodu i z zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim” (Mt 8,11).

 

W czasie podróży Mędrcom ukazał się znak, gwiazda, która wznosiła się wysoko nad ich głowami. Na próżno była uznawana za gwiazdę powstałą w wyniku koniunkcji Jowisza i Saturna z 7 roku przed Chr. albo jako kometa Halleya, która pojawiła się w 12 roku przed Chr. lub jakąś gwiazdę supernową. Należy bowiem uznać, że gwiazda mówi nam raczej o teologii niż astronomii. I rzeczywiście, w tradycji biblijnej Starego Testamentu, widziano gwiazdę przede wszystkim jako symbol mesjański. Mędrcy są więc zwiastunami dla ludów, którzy spotykają Chrystusa po tym, jak Go szukali, prowadzeni przez kosmiczne zjawisko Boże, symbolizowane przez gwiazdę kierującą ich do Mesjasza: „Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją, padli na twarz i oddali Mu pokłon” (Mt 2,11).

 

Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi, 1 stycznia 2015r

 

Pierwszy dzień Nowego Roku to ósmy dzień od Narodzenia Jezusa. My dziękując Bogu za przyjście na świat Chrystusa, obchodzimy uroczystość ku czci Matki Bożej, sprawczyni obietnic danych całej ludzkości, związanych z tajemnicą Odkupienia, czcząc Jej Macierzyństwo. Matka Jezusa jest ukazana ludziom jako najdoskonalsze stworzenie, a zarazem jako pierwsza z tych, którzy skorzystali z darów Chrystusa.


Chęć specjalnego ukazania wspomnienia Matki Bożej zrodziło się już w VII wieku, a Kościół wyznaczył dzień 1 stycznia. Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi to najstarsze maryjne święto. Podkreśla ono wagę Jej macierzyństwa. Wprowadził je do liturgii Kościoła papież Pius XI w roku 1931 na pamiątkę 1500. rocznicy soboru w Efezie (431).


Pius XI wyznaczył na coroczną pamiątkę tego święta dzień 11 października. Reforma liturgiczna w roku 1969 nie zniosła tego święta, ale podniosła je do rangi uroczystości nakazanych i przeniosła na 1 stycznia. Wybrano bardzo stosowny, nie przypadkowy dzień: oktawy Bożego Narodzenia, aby po wyśpiewaniu hymnów dziękczynnych Wcielonemu Słowu, złożyć odpowiedni hołd Jego świętej Rodzicielce.
Maryja była córką świętych Joachima i Anny, pochodziła z królewskiego rodu Dawida, z pokolenia Judy. Rodzice oddali ją do Świątyni, a przez Boga została wybrana na Matkę Jezusa Chrystusa. Anioł Gabriel zwiastuje Jej narodzenie Syna i od tej chwili Maryja całkowicie oddaje się Bogu, odwiedza swoją krewną, św. Elżbietę, przyszłą matkę Jana Chrzciciela. Wraz ze swym oblubieńcem, św. Józefem, w związku ze spisem ludności udaje się do Betlejem, miasta, z którego wywodzi się Jej ród.


Tu też przychodzi na świat Jezus, potem z żydowskim obyczajem ofiarowuje Syna w świątyni. Zagrożeni groźbami i czynami Heroda uciekają z Jezusem do Egiptu. Jest obecna podczas pierwszego cudu w Kanie Galilejskiej. Maryja towarzyszyła również Panu Jezusowi w Jego wędrówkach apostolskich oraz była świadkiem Jego śmierci.
Stojąc pod krzyżem Jezusa, zostaje Matką Kościoła i ludzkości. Maryja niewątpliwie jest osobą najbliższą Jezusowi ze względu na szczególną rolę w dziele zbawienia. Jej niezwykłe posłannictwo i miejsce w chrześcijaństwie odsłania tekst Apokalipsy. Kościół od początku wierzył, że Jezus zachował ciało Maryi od skażenia śmiercią. Zabrał Ją z ciałem i duszą do nieba, koronując Ją na Królową nieba i ziemi.
Według tradycji po wniebowstąpieniu Jezusa żyła jeszcze 12 lat. Pusty grób Maryi znajduje się obok Ogrodu Oliwnego w dolinie Cedron. Fakty z Jej życia, tytuły i wezwania modlitewne oraz cudowne wydarzenia, które miały miejsce za Jej przyczyną, Kościół rozważa w ciągu wielu świąt podczas całego roku liturgicznego.


Biskupi zebrani na soborze w Efezie (431), wykazali w Piśmie świętym, że Pan Jezus miał tylko jedną osobę, której własnością były dwie natury: Boska i ludzka. Dlatego Maryja była Matką Osoby Jezusa Chrystusa w Jego ludzkiej naturze - była więc Matką Bożą. Prawda ta została ogłoszona jako dogmat. Zebrani na tym Soborze biskupi Kościoła pod przewodnictwem legatów papieskich orzekli jednogłośnie, że nie tylko można, ale należy Maryję nazywać Matką Bożą, Bogurodzicą. Ta godność i ten przywilej wynosi Maryję ponad wszystkie stworzenia i jest źródłem wszystkich innych Jej przywilejów.
Prawdę o Boskim Macierzyńskie Maryi potwierdzono na soborach w Chalcedonie (451) i w Konstantynopolu (553 i 680), w Konstytucji Pawła IV przeciwko arianom (socynianom) w roku 1555, w wyznaniu wiary Benedykta XIV (1743) oraz w encyklice Piusa XI Lux veritatis w 1931 roku. Macierzyństwo Maryi wobec Jezusa jest wyjątkowe, ponieważ jest dziewicze.


Maryja była Dziewicą zawsze: przed porodzeniem Jezusa i po Jego urodzeniu, aż do śmierci. Kościół nie ustanowił osobnego święta dla podkreślenia tego tytułu. Łączy go jednak bezpośrednio z Boskim Macierzyństwem. Prawdę o dziewiczym Macierzyństwie ogłosił jako dogmat na Soborze Laterańskim I w roku 649. Jednak wiarę w tę prawdę Kościół wyraził również na soborach poprzednich, np. w Chalcedonie (451) i w Konstantynopolu (553). Nadto prawdę tę akcentuje w wyznaniach wiary, w orzeczeniach papieży, w pismach Ojców Kościoła i w liturgii. Pan Bóg godnością przewyższa wszystko, co tylko istnieje.
Maryja jest patronką Kościoła powszechnego, wielu diecezji, zakonów, krajów, miast oraz asysty kościelnej, lotników, matek, motocyklistów, panien, piekarzy, prządek, studentów i szkół katolickich. Jej atrybutami są m.in.: gołąb - symbol Ducha Świętego, siedem gołębi - oznaczających siedem darów Ducha Świętego, jagnię, jaskółka, jednorożec; ciała niebieskie: gwiazdy, księżyc, półksiężyc, słońce i gwiazdy; kwiaty: anemon, fiołek, irys, lilia, lilia w ręku - symbol Niepokalanej, róża, różany szpaler; drzewa: cedr, dąb, drzewo figowe; owoce: cytryna - znak cierpienia, goździk, jabłko - symbol Odkupienia, truskawka, winorośl, winogrono jako symbol Jezusa zrodzonego ze szlachetnego winnego szczepu; ciernie, łza, mały krzyż, krucyfiks, miecz, miecz w piersi, siedem mieczów, narzędzia męki w dłoniach anioła; Boskie Miasto, kielich, kielich z hostią, korona, księga, otwarta księga, naszyjnik, naszyjnik z korali, perła, różaniec, smok u stóp, studnia.

Strona 5 z 22